دیابت ممکن است نشانه ی زودهنگامی از سرطان پانکراس باشد
19 ژوئن 2018 - یک مطالعه ی جدید نشان می دهد که ابتلا به دیابت نوع 2 در افرادی که اخیرا به این بیماری مبتلا شده اند(recent-onset diabetes ) ممکن است نشانه ی اولیه ای از سرطان پانکراس باشد. خطر ابتلا به سرطان پانکراس در افراد آفریقایی-آمریکایی و لاتین تبار که به دیابت مبتلا هستند بیش از دو برابر است، اما ابتلای اخیر به دیابت، خطر ابتلا به سرطان پانکراس را نسبت به دیابت بلند مدت 2.3 برابر افزایش می دهد.
این مطالعه ی جدید در مجله موسسه ملی سرطان توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شد.
سرطان لوزالمعده یکی از کشنده ترین سرطانها است که میزان بقای آن تنها 8 درصد می باشد و دلیل آن اینست که در اکثریت قریب به اتفاق بیماران(حدود 80 درصد آنها)، سرطان پانکراس در مرحله ی پایانی تشخیص داده می شود.شناسایی افراد پر خطر و توانایی تشخیص سرطان پانکراس در مراحل ابتدایی، احتمالا نتایج بیماران را بهبود می بخشد.
در مطالعات قبلی به طور پیوسته به ارتباط دیابت با سرطان لوزالمعده و افزایش خطر ابتلا به این سرطان در بیماران دیابتی تا دو برابر، اشاره شده است. همچنینگفته شده است که دیابت هم عامل خطری برای سرطان پانکراس است و هم نتیجه ی سرطان پانکراس می باشد.شيوع ديابت در بيماران مبتلا به سرطان پانکراس نسبت به ساير سرطان ها، بطور غیرعادی بسيار بیشتراست.
اکثر بیماران دیابتی که مبتلا به سرطان پانکراس هستند، در عرض کمتر از سه سال قبل از تشخیص سرطان پانکراس، به دیابت مبتلا شده اند.در میان بیماران مبتلا به سرطان پانکراس که تحت عمل پانکراتیکودئودنکتومی (عمل جراحی که اغلب برای حذف تومورهای پانکراس انجام می شود) قرار می گیرند، بیش از نیمی از بیمارانی که اخیرا به دیابت مبتلا شده اند، بعد از عمل پانکراتیکودئودنکتومی به دیابت مبتلا نبودند.محققان در افرادی که بیش از سه سال است که به دیابت مبتلا شده اند، چنین تاثیری را مشاهده نکردند.
در این تحقیق، پژوهشگران ارتباط بین ابتلا اخیر به دیابت و سرطان پانکراس را در یک مطالعه ی آینده نگر در میان افراد آمریکایی آفریقایی و لاتین تبار( دو جمعیت اقلیت که در معرض خطر بالایی برای دیابت هستند)، بررسی کردند.
برای شناسایی، افرادی که اخیرا به دیابت مبتلا شدند از پرسشنامه ها، اطلاعاتMedicare و فایل های ترخیص از بیمارستان های کالیفرنیا استفاده شد.در مجموع تعداد 15833 نفر (32.3 درصد) از شرکت کنندگان در بین سال های 1993 تا 2013 بهدیابت مبتلا شده بودند و در کل 408 مورد ابتلا به سرطان پانکراس در طول مدت پیگیری شناسایی گردید.
در طی پیگیری متوسط 14 ساله، از میان افراد مبتلا به دیابت، 128 نفر به سرطان پانکراس مبتلا شدند. در میان شرکت کنندگان غیر دیابتی، 280 شرکت کننده به سرطان پانکراس مبتلا شدند.از میان افرادی که به سرطان پانکراس و دیابت مبتلا بودند، در 52.3 درصد از افراد، دیابت 36 ماه قبل از تشخیص سرطان لوزالمعده، تشخیص داده شده بود.
ابتلای اخیر به دیابت در میان افراد مبتلا به سرطان پانکراس 16.4 درصد بود، در مقایسه در میان افرادی که به سرطان کولورکتال مبتلا بودند، 6.7 درصد، در میان افراد مبتلا به سرطان پستان 5.3 درصد و در مورد سرطان پروستات 5.5 درصد اخیرا به دیابت مبتلا شده بودند.
دیابت تقریبا با افزایش دو برابری خطر ابتلا به سرطان پانکراس همراه بود.هنگامی که طول مدت بیماری در آنالیز نتایج در نظر گرفته شد، افرادی که اخیرا به دیابت مبتلا شده بودند بیشترین خطر را برای ابتلا به سرطان پانکراس داشتند.مهم تر این که محققان شواهد مستدلی در مورد ارتباط ابتلای اخیر به دیابت با بیماری سرطان پانکراس در آمریکاییان آفریقایی و لاتین تبار(دو جمعیت اقلیت تحت مطالعه، با خطر زیاد ابتلا به دیابت، اما میزان سرطان پانکراس متفاوت)، ارائه نمودند.
یافته های این تحقیق بر این فرضیه تأکید دارد که ابتلا به دیابت در مدت زمان کوتاه در افراد مبتلا به سرطان پانکراس یک نشانه از سرطان پانکراس است.این تحقیق نشان می دهد که بیمارانی که اخیرا به دیابت مبتلا شده اند و سپس سرطان پانکراس در آنها شناسایی شده است، جمعیت پرخطری هستند که می توان از آنها برای مطالعات بعدی برای کشف عوامل پیش بینی کننده ی دیگر خطر ابتلا به سرطان پانکراس و آزمایشاتی که برای تشخیص زود هنگام مورد نیاز است، استفاده نمود.
یکی از نویسندگان این مقاله، Wendy Setiawan، گفت: این ارتباط قابل توجه بین ابتلا به دیابت در مدت زمان کوتاه و سرطان لوزالمعده منحصر به فرد است و در سرطان سینه، پروستات و سرطان کولورکتال دیده نمی شود. یافته های ما به شدت از این فرضیه حمایت می کند که ابتلا به دیابت در نتیجه ی سرطان لوزالمعده است و دیابت طولانی مدت یک عامل خطر برای این سرطان است.
منبع و سایت خبر:
JNCI: Journal of the National Cancer Institute, 2018; DOI: 10.1093/jnci/djy090
www.sciencedaily.com/releases/2018/06/180619122923.htm